Karel’s blog

Adhocatie

2.2.1. Definitie van adhocratie
Mintzberg parafraserend (Mintzberg, 1980), kunnen we adhocratieën omschrijven als gecoördineerd door wederzijdse aanpassingen van al haar componenten, met jobs die een hoge graad van specialisme vertonen, niet geformaliseerd, opgebouwd uit kleine eenheden in een matrixstructuur. Centralisatie en hiërarchie zijn beperkt. Men vindt adhocratieën meestal terug in complexe, dynamische omgevingen. Ze bevinden zich in een voortdurende aanpassingstoestand, soms zijn ze zelfs geconcipieerd voor een tijdelijk leven. Het belangrijkste voordeel van dit systeem is zijn flexibiliteit en geschiktheid in het omgaan met opportuniteiten en bedreigingen. Gerelateerde begrippen zijn ‘organisch’, ‘networked’, ‘postmodern’, ‘entrepreneurial’ en ‘postbureaucratisch’ (Courpasson, 2003). Een begrip dat in het bijzonder interessant is in de context van dit artikel is ‘trial-and-error-type’, omdat adhocratieën drijven op het experiment. Sommige academici (Barrett, 1998) vergelijken de adhocratie met de wijze waarop jazz musici werken (gecoördineerde improvisatie). Hun businessmodel is gebouwd op innovatie en ze aanvaarden fouten als onvermijdelijke en zelfs noodzakelijk schaduwzijde van hun succes.

2.2.2. Kruisbestuiving van bureaucratie en adhocratie leidt tot een Lerende Organisatie
Hoewel bureaucratie in de moderne organisatietheorie vaak beschouwd wordt als ouderwets en niet in staat om te gaan met nieuwe uitdagingen, heeft de ze ook eigenschappen die de moeite waard zijn.
 
                    Figuur 1 Het verband tussen betrouwbaarheid en flexibiliteit

Figuur 1 illustreert de interactie tussen betrouwbaarheid en flexibiliteit in bureaucratieën en adhocratieën. Wat de organisatie wint aan in termen van betrouwbaarheid (en zodoende bureaucratischer wordt), verliest ze in termen van flexibiliteit (en wordt dus minder adhocratisch). Aangezien beide types hun verdienste hebben, zou het de moeite zijn de voordelen van adhocratie te combineren met de voordelen van bureaucratie, tegelijk de respectieve nadelen van beide types vermijdend. Wel, een dergelijke organisatie bestaat onder de vorm van HRO’s. In wat volgt maken we gebruik van de theorie van Sensemaking om dit unieke HRO karakter te begrijpen.

 (even vette copy paste van hier)

De afgelopen week een mooi staaltje adhocratie mee gemaakt… “Those with the ability to adapt survive” yes yes yes… nog veel meer van dat!